Hoog sensitiviteit




Lena

06/03/2007 om 10:28:49

Hallo, Onlangs kreeg ik van een vriendin een folder ivm hoogsensitieve kinderen. En ik denk dat mijn zoontje hier ook last van heeft. Als hij naar een film kijkt zit hij steevast met de tranen in zijn ogen (waarvoor hij dan heel beschaamd wordt), kan soms plots heel nerveus worden van bv. natte schoenen op een gladde vloer (piept), valt heel erg moeilijk in slaap, ... en wat vooral terugkomt ook uit het gesprek met de juf is dat hij blijkbaar nooit "rust" heeft in zijn hoofdje. Hij is ook nergens liever dan thuis in zijn vertrouwde omgeving. Ik heb hem wel zover gekregen dat hij naar een sportclub gaat, en dit heeft hem in zekere zin al geholpen om "socialer" te worden. Op school heeft hij blijkbaar wel vriendjes. Hebben andere ouders hier ervaring mee? Het zou me in elk geval zeker kunnen helpen!! Heeft iemand hiermee ervaring ?
Citeren

Mathias
Nieuw
Berichten : 27
Berichten
Famisurfer sinds : 13/03/2007 Mathias, Gent, 49 jaar
kinderen : geen!

30/03/2007 om 17:51:44

Jouw zoontje lijkt inderdaad heel gevoelig en constant bezig in z'n hoofd. Ik herken er mijn eigen zoontje van 6 in...en mezelf op die leeftijd. Sport en sociale contacten zijn hier heel belangrijk om hem een beetje weerbaar te maken t.o.v. de buitenwereld. Er wordt van jongens nu eenmaal verwacht dat ze "hard" kunnen zijn. Het "nooit rust hebben in zijn hoofd" kan ook een teken zijn van creativiteit. Probeer erachter te komen waar hij zich in interesseert en laat hem zich daarin uiten...en ren er niet meteen mee naar een cursus want daar wordt die creativiteit al meteen beknot. Als hij ergens goed in blijkt te zijn, kan hij nog altijd naar de muziekschool, tekenles, dixie... Succes !
Citeren

trijntje
Nieuw
Berichten : 7
Berichten
Famisurfer sinds : 30/03/2007 Katrijn, Merelbeke, 47 jaar
kinderen : geen!

11/04/2007 om 15:06:42

Hey, wat is dit herkenbaar voor ons... Wij ontdekten het dit schooljaar door een voorzichtige tip van de Juf. Onze dochter (6j) had het moeilijk met de overstap van kleuter naar eerste leerjaar, maar bij haar was het toch net iets anders dan bij de andere kinderen. Na wat zoekwerk op het net ging er precies een wereld open voor ons...maar tegelijkertijd waren er even niet goed van.Het was alsof we ons kind al die tijd niet goed hadden weten aanvoelen...Ik ben nu het boek 'hoog sensitieve kinderen' van Elaine Aaron nu aan het lezen, en het doet zo'n deugd te weten dat er eigenlijks niet 'mis' is met haar...we moeten haar gewoon anders leren begrijpen! Soms zijn er van die situaties waar je denkt...wat nu... Voorbeeldje deze ochtend bij het aankleden. Dit zorgt wel vaker voor wrijvingen. De sokken waren niet goed, zeker 4X aan en uit gedaan, huilen, boos zijn, weer andere sokken,ze spannen, naadje zit niet goed, dan weer te los...laat het maar snel zomer zijn, hoe minder kleren hoe beter! We hebben nog veel vragen hoor...wie weet haal ik uit jullie reacties ook nog tips.
Citeren

Gast
Nieuw

03/05/2007 om 16:20:42

Wat is dat nu eigenlijk precies? Begrijp het nog steeds niet
Citeren

trijntje
Nieuw
Berichten : 7
Berichten
Famisurfer sinds : 30/03/2007 Katrijn, Merelbeke, 47 jaar
kinderen : geen!

04/05/2007 om 15:45:43

Hoogsensitief of hooggevoeligheid heeft te maken met het zenuwstelsel. HSK's (afkorting voor hoog sensitieve kinderen) en HSP's (...personen/volwassenen) hebben als het ware een extra zintuig, een extra gave dan andere mensen. Ze voelen/horen/proeven...alles beter dan anderen. Ze zijn zeer opmerkzaam, kleine veranderingen in een kamer,stemmingen van anderen, ze voelen dit sneller en beter aan. HSK's zijn vaak zeer begaan met het leed/pijn van anderen. Ze hebben ook moeite met nieuwe situaties... Doordat ze zo veel opmerken,(aan)voelen,...hebben ze meer tijd nodig om alles te verwerken. Daarom zonderen sommigen zich graag af, hebben veel slaap nodig en hebben baat bij regelmaat in hun leventje! Perfectionisme is hen ook vaak eigen. Onze dochter wil maar niet fietsen zonder steunwielen...wat al voor enorme huil- en woedebuien heeft gezorgd. Enerzijds wil ze het cht wel kunnen, anderzijds is ze doodsbang om te vallen...en het moet voor haar onmiddelijk perfect zijn. Meestal eindigt een poging met een kind dat boos is op zichzelf! Vaak willen HSH's niet op kamp,in sportclub, zelfs ongeplande activiteiten kunnen hen zorgen baren. Wat ook opvalt, is dat HSK's vaak zeer creatief zijn, en dat is dan ook de richting waar je hen kan in stimuleren om zelfzekerder te worden. Het blijft hoe dan ook een zoektocht in functie van je kind met zijn/haar specifieke noden volgens hun eigen karakter!
Citeren

veronique
Nieuw

22/06/2007 om 14:23:14

hoi, zelf heb ik het ook, als kind en als volwassene. vroeger was het niet echt gekend en dachten ze dat ik gewoon heel erg verlegen was. Sportclub kan goed helpen om socialer te worden. Wat film kijken betreft, misshien meer humor of komedie's bekijken. Geuren en kleuren zijn ook heel belangrijk. Schilder de slaapkamer in rustgevende kleuren, blauw, groen ... Soms brand ik wat wierook en lavendel geur in de slaapkamer kan ook helpen.Daardoor slaap ik dan beter.Ik vind op die manier rust in mijn hoofd.Fietsen in de natuur, gaan zwemmen helpt ook.En af en toe hem gewoon op ze'n ntje laten bezig zijn, dan kan hij ook tot rust komen. Veel succes. [:6:]
Citeren

kel
Nieuw

23/06/2007 om 8:52:17

hallo, Ik heb mijn zoontje van 8 ooit door het clb laten testen en die konden alleen maar vaststellen dat er niks mis was. Maar ik weet wel beter! Hij vind het een straf dat hij in de vakantie naar de speelpleinen moet, hij gaat veel liever mussen vangen bij de bomma. We hebben hem nu ook ingeschreven voor het kamp en daar is hij heel boos om geworden. In de klas kan hij zich niet bij de les houden, de juf zegt dat hij niet geconcentreerd is. Maar dat is hij juist wl, een pen die op de grond valt, een vlieg tegen het raam, hij heeft het allemaal gezien. Vorig jaar zijn we met hem naar een kinderpsycholoog geweest, hij was van alles bang en van alles vies, ging na elke handeling zijn handen wassen, stelde zich vragen over de dood... Ook de overgang van de laatste kleuterklas naar het eerste was moeilijk, hij moest ineens presteren en minder spelen en daar heeft hij het hl moeilijk mee gehad.Het lijkt net of er een volwassen persoon in zijn lichaam zit. Ik kan alleen maar zeggen dat het soms heel vermoeiend is en veel geduld moet hebben om je kind te begrijpen. Naargelang hij ouder word gaat dit al wel beter en we hopen dat hij later zijn weg kan vinden. kel
Citeren

Katrien
Nieuw

04/08/2008 om 12:00:04

Hallo, Al een tijdje stellen we ons vragen bij het 'vreemde' gedrag van onze 4-jarige dochter. Soms lijkt het of er echt iets goed 'mis' is met haar, in het begin leek het of we het ons inbeelden, want de juf of anderen leek het niet op te vallen. Het lijkt wel of ze 2 persoonlijkheden heeft, dat lieve zorgzame prinsesje en dat kwade, agressieve duiveltje waar niets goed voor lijkt te zijn. We zitten nu in het moment waarop we ons afvragen of we haar eens zouden moeten laten 'testen', als ik het zo moet uitdrukken, in een centrum. Dat is moeilijk. Ik stel me vragen over volgende zaken: de juf zegt dat ze haar uiterste best doet om zich zoals het hoort te gedragen op school, wanneer ze me nog maar ziet staan aan de schoolpoort begint ze te huilen en te schelden tot we thuis zijn en dan komt ze na een tijdje tot rust. Wanneer er op schoolreis gegaan wordt of wanneer wij op uitstap gaan verloopt alles redelijk goed tot we thuis komen en dan lijkt ze wel een bom die ontploft. Ze stelt zich vragen over de dood, ze stelt eigenlijk voortdurend vragen over duizend en n dingen, tot het vervelende toe. Wanneer ze op restaurant water morst is dit een drama en moet ze naar huis om schone kleren aan te trekken. Ze wordt soms hysterisch van de luide muziek in de auto terwijl haar zus dansend naast haar in de auto zit. Soms lijkt het of ze depressief is en ongelukkig. Ze wou doodgraag naar de balletles, vol enthousiasme ging ze er naartoe tot de juf haar bij de hand nam ze krijste de boel bij elkaar, eens thuis wou ze dolgraag terug gaan; Wanneer iets niet volgens plan verloopt gaat het ook helemaal mis. Tegen we soms bijna nar huis gaan komt ze los en begint ze pas te spelen; Thuis of bij bekenden is ze haantje de voorste ergens vreemd kruipt ze in de grond, moet ik antwoorden in haar plaats. Ze heeft heel veel oog voor detail en neemt alle geuren waar. Ze maakt zich erg snel boos en huilt enorm veel. ... is dit herkenbaar? Ik maak me er zorgen in. Alvast bedankt voor een reactie! Katrien
Citeren

Gast
Nieuw

23/09/2008 om 21:42:02

Hallo Katrien (en andere mama's of papa's van een hooggevoelig kind), bij het lezen van je mail herken ik heel veel van mijn dochtertje van 3,5. Sinds een aantal maanden weten we dat ze hooggevoelig is en dit is enerzijds een opluchting (te weten wat er is en dat we niet de enigen zijn) maar anderzijds niet altijd even makkelijk. Zelfs de meeste familieleden kennen haar niet in haar "slechte momenten" en vinden dat we overdrijven en denken waarschijnlijk dat het aan ons als ouders ligt (maar durven dat zo niet te zeggen). Wij zijn afgelopen schooljaar van school veranderd en ze gaat nu naar een steinerschool. Een heel verschil en ze heeft veel minder last van huilbuien na school dan vroeger omdat de klasjes kleiner zijn en er rekening wordt gehouden met de persoonlijkheid van ieder kind. Vergeet vooral niet dat hooggevoelige kinderen veel in zich opnemen en vaak pas later "eruit" laten komen (als ze in hun vertrouwde omgeving of bij hun vertrouwenspersoon zijn), meer tijd nodig hebben om zich aan te passen aan nieuwe situaties en vaak alles onmiddellijk perfect willen doen en daardoor ook schrik hebben om te falen. Ze hebben ook meer dan andere kinderen nood aan grenzen en vaste gewoonten. Een zeer interessant boek is "Het hoogsensitieve kind" van E. Aron. Er is een organisatie in Vlaanderen met een website hierover: www.hspvlaanderen.be Vriendelijke groetjes, Tanja
Citeren

Gast
Nieuw

25/09/2008 om 10:21:34

Ik herken in vele van jullie verhalen mezelf en mijn zoontje van 6. Het was voor mezelf toch een hele schok om enkele jaren geleden te ontdekken waarom ik vroeger 'anders' was en vaak onbegrepen. De puzzelstukjes uit mijn jeugd vallen langzaam op zijn plaats. Mijn enige streefdoel is om mijn zoontje gelukkiger te laten zijn dan ik was in mijn jeugd. Ik probeer de dingen die ik me herinner van vroeger al sowieso anders aan te pakken zoals bv jeukende of irriterende kleren, ik heb er zo vaak ruzie over gehad met mijn ouders en ik probeer die situaties te vermijden. Lawaai zoals bioscoop e.d., ik ga zelf nog steeds niet graag en ik bespaar mijn zoontje die kwelling, ook al proberen anderen hem te pushen en stellen ze mij de vraag waarom mag die dat nu niet, ik weet beter. Mijn tip aan iedereen die een hooggevoelig kind heeft, veel geduld en begrip, daar kom je al een heel eind mee en geniet van je kind want ze zijn toch net dat beetje anders. Ik geef die extra uitleg, knuffels en aandacht de ene keer ook met meer plezier dan de andere keer maar toch. Ben bv nu zwanger van derde en hij vraagt zoveel uitleg en is er enorm mee bezig, soms is het wat teveel maar toch probeer ik hem zoveel mogelijk te betrekken. Enfin ik kan hier nog uren vertellen en anekdotes en gevoelens neerpennen maar het komt er op neer dat hoog gevoeligheid echt geen ziekte is maar een gave waarvan we moeten genieten en het positieve er trachten uit te halen.
Citeren

Blijf op de hoogte ! Activiteiten, recepten, wedstrijden,
Ik zoek
een adres!

Mijn kortingen
Zandsculptuurfestival
Korting van 4 euro p.p. op vertoon van Famidookaart...
Archeosite en Museum van
Korting van 10% voor de eigenaar en op vertoon van de Famido...
Speeldorp
elk spelend kind mag grabbelen in de box vol geheimen...
Meer kortingen [+]

Fatal error: Call to undefined method famiweb::close() in /var/vwww/vhosts/famidoo.be/httpdocs/famidoo/forum_nl/fmessages.php on line 2341